bir süre önceydi
sanırım kısa bir süre önce
ve kısa sürdü...

bazı durumları değiştirebileceğimi düşündüm ve iyi dileklere inanmak istedim.
inandım da.
ve hiçbir şeyin aslında değişmiyeceğini tekrardan gördüm.
çok hoş oldum, bir açıldım, iki serildim ve üç serpildim...
sadece yalnızlığımdan bir kaç süre bir şey kaybettim.
ve bir şey söyliyeyim mi?
hiçte gereği yokmuş. zaten görünen köyde klavuz istemiyor.
kimi zaman bilmek yetmiyor işte, hele bunu bilen ben isem denemeden duramam. demiştim ya; alışmışız ve kudurmuştan beteriz. alakası şöyle oluyor ki ;  bilsem bile bilmiyormuş gibi atılmalıyım.
iyi veya kötü, onunla ilgilenmiyorum. zaten konumuzda bu değil...
konu mu dedim, pardon konumuzda yok, biraz kafa ütülemeye çalışıyorum hepsi bu. 2 aydır pek konuştuğumu söyleyemicem...
umutlarla aramda hiç bir ilişki yok, bazen uğramak durumunda kalıyorum gördüğünüz üzre.
bana çok alınmış olmalılar ki ufaktan bir sinyal bile çakamıyorlar. evet, bende onlara kırılıyorum....

artık biraz küfredip, iki tek atıp kendime gelmeyi umuyorum. sadece uygun bir anda, uygun bir şekilde...
bunun bir ölçütü, limiti ya da mekanı olması gerektiğini düşünmedim, sadece boş kalmak istiyorum...